معماری

بایگانی برچسب: سروده

در من رواجِ پیشه‌ی آهنگران پر است | برای قاسم بن الحسن.

در من رواجِ پیشه‌ی آهنگران پر است.

باز است روی سیبِ جمال‌م دهاِن نعل مانده‌ست روی صورتِ ماه‌م نشانِ نعل   دستِ تو دور دید و به الفت مرا گرفت بر گردن‌م نشسته ردِ بازوانِ نعل   خوش کرده جا به کامِ شریف‌م از این جهت بوسیدنی‌ست -از همه جا- آستانِ نعل   زخم‌ای ست زخمِ راه …

ادامه نوشته »

مجهول مخفی | سوگواره‌ی حضرت مادر؛ یک دیباچه، شانزده پرده، یک مؤخره.

دیباچه | والله خدا کند. گفتند «فاطمیه کدام است؟ کوچه چیست؟ افسانه باشد این همه …» گفتم «… خدا کند»   پرده‌ی اوّل | خانه‌ی دختر، کوچ پدر. عایشه می‌گوید که: فاطمه را بخواند و با او سخنی پنهان بگفت. فاطمه بگریست. پس سخنی دیگر بگفت. فاطمه بخندید. من هیچ …

ادامه نوشته »